Aan het eind van de jaren tachtig ontwierp de (burgerlijke) gemeente Apeldoorn een nieuw en prachtig stadhuis en daarvoor moest onze kerk, dat stond destijds aan de Roggestraat, wijken. Uiteindelijk is dat stadhuis op de markt terechtgekomen en nu staat het CODA-museum 'op onze oude kerk'.

Nieuw kerkgebouw
Er moest dus een nieuwe kerk komen. Dat kwam goed uit, want het oude gebouw was aan een verregaande restauratie toe omdat het bouwkundig in slechte staat verkeerde. Bovendien waren een aantal veranderingen voor de verschillende activiteiten wenselijk. Na intensieve onderhandelingen werd een overeenkomst met de gemeente Apeldoorn gesloten.
Nu is het bouwen van een kerk niet eenvoudig. Er werd voor die moeilijke taak een commissie samengesteld (zo doe je dat in een kerk) en een architect gevonden: Architecten Werkgroep Povse & Partners uit Geleen. Juist de intensieve samenwerking met de architect die ons in de uiterst belangrijke ontwerpfase actief liet deelnemen, heeft geleid tot een goed afgewogen ontwerp en uiteindelijk een functioneel gebouw - maar ook een mooi gebouw - waar we nog steeds onverdeeld trots op zijn. Het wonderlijke is - of is dat een zegen - dat we na 15 jaar constateren dat er maar heel weinig punten zijn waar we het beter of anders hadden moeten doen. Dat alles is het resultaat van maandenlang moeizame besprekingen met alle mogelijke afwegingen om uiteindelijk tot het hoogst bereikbare resultaat te komen.

Op zondag 16 december 1990 vond, ruim 62 jaar na de inwijding door ds. W.D. Linthout, de laatste dienst in de oude kerk plaats en op 3 februari 1991 werd het nieuwe gebouw officieel ingewijd door ds. H.J. Delwig, waarbij de gemeente lopend van oud naar nieuw, afscheid nam: "Het oude achter zich liet en onderweg weg naar een nieuwe toekomst". De stoet werd vooraf gegaan door ds. Jan Delwig, die de kansel-Bijbel droeg.

Interieur
Uitgangspunt bij het ontwerp voor ons nieuwe kerkgebouw - het moest wel een 'kerk' lijken, maar veel meer dan dat zijn - was de ontmoeting. Ontmoeting met elkaar en met God.
Dat is tijdens de uitvoering in alle details doorgevoerd. Zo kom je binnen - langs de garderobe want binnen heb je geen jas meer nodig - in een grote en lichte ruimte, meer een tuinzaal, als een soort voorhof van de eigenlijke kerkzaal. Deze ruimte, hij heet eenvoudigweg 'de ontmoetingsruimte' heeft vele functies.
De belangrijkste is die van de ontmoeting voor en na de diensten. Het 'napraten' wat vroeger op straat gebeurde. Ook het koffiedrinken na de diensten (een maal per maand) gebeurt hier. Daarnaast worden in deze zaal de (grotere) vergadering gehouden. De ruimte is zo gezellig, dat velen er de voorkeur aan geven boven de andere vergaderzalen en hem dus ook voor kleinere groepen gebruiken. Dat kan ook want de opstelling van de (tuin)meubelen is volledig variabel.

Prominent aanwezig zie je in de tegenoverliggende wand de toegang tot de kerkzaal. Opvallend is dat je voorin de kerk binnenkomt. Weloverwogen, omdat je nu de mensen kunt aankijken en groeten voor je gaat zitten en dat het liefst niet achterin. In andere kerken zie je eigenlijk alleen maar de achterhoofden als je binnenkomt en helaas ook weer als je weggaat. Het orgel staat ook voorin, dus in het liturgische centrum, gewoon omdat het daar hoort.
De banken staan uitnodigend in een halve cirkel. Dat is ook weer een bewuste keus: op een stoel zit je alleen, op een bank zit je samen. De kerkzaal is intiem, heeft geen zichtbare ramen om de aandacht te focussen op de liturgie, en doet warm aan. Dat is vooral bereikt door de (volgens sommigen 'gewaagde') kleurstelling die door het hele gebouw gelijk is, maar hier het meest opvalt.
Tenslotte: de kerkzaal heeft een geweldige akoestiek! Dat is vooral het gevolg van de zeshoekige vorm.
Dat is voor een gemeente die graag en veel zingt van zeer groot belang, maar het maakt het gebouw ook geschikt voor concerten en die worden er steeds vaker gegeven.
Over het orgel leest u onder het kopje 'orgel'

VERGADEREN
Voor vergaderingen en andere activiteiten zijn er ook nog drie mooi ingerichte zalen, allemaal gelijktijdig bruikbaar. Daarbij is natuurlijk ook gelet op verhuurbaarheid, want die inkomsten hebben we ook nodig.
Toiletten, één speciaal voor invaliden, en een keuken maken de accommodatie compleet.

Buiten
Haast net zo belangrijk is de buitenkant van het gebouw. Het organisch ontworpen gebouw, opgetrokken in een roze steen, oogt vriendelijk en uitnodigend. Dat geldt vooral voor de ingang met een koperen luifel. Het ziet eruit als een kerk - niemand zal zich daarin vergissen - en dat was ook de opdracht aan de bouwcommissie. Hoewel het uiterlijk modern is, voegt het zich op natuurlijke wijze in het stukje oud Apeldoorn dat de Sprengenweg is.
Zowel bij het gebouw als de tuin is zoveel mogelijk rekening gehouden met het voorkomen van kostbaar onderhoud en vernielingen, die je in het centrum van een grote stad kunt verwachten. Zo zijn er bijvoorbeeld geen regenpijpen.

Budget
Er is nog iets bijzonders aan het gebouw: het is helemaal binnen het beschikbare budget gebouwd, dat geldt zowel voor de bouw als de inventaris. Het gebouw is zonder schuldenlast aan de kerkenraad overgedragen. Dat is mede te danken aan de offervaardigheid van de gemeenteleden en vooral het bureau van Iwan Povse, die maar heel weinig voor al zijn werk in rekening bracht.
Een plaquette in de ontmoetingsruimte herinnert aan het werk van de bouwcommissie.